ඇස්ලන් කියන්නේ මනඃකල්පිත චරිතයක් වුණත්, සැබෑ යූදාගේ සිංහයා අපිට මතක් කරන්නේ අපිට සමාව ලැබිලා තියෙනවා කියලයි.

මම කෑම කාමරේ මේසය ළඟින් හැරෙනකොටම, මගේ පුතෙක් සී. එස්. ලුවිස්ගේ ‘The Lion, the Witch and the Wardrobe’ පොත ශබ්ද නඟා කියවනවා මට ඇහුණා. ඒ නාර්නියා (Narnia) පොත් මගේ ජීවිතයට කොච්චර වටිනවද කියලා මම දන්න නිසා, මම නතර වෙලා ඒකට ඇහුම්කන් දුන්නා. එයා වාක්‍යයක් මැද ඉඳන් වේගයෙන් කියවලා, ඊළඟ ඡේදයට යන්නයි ලෑස්ති වුණේ. මම එයා ඉස්සරහට ගිහින් මෙහෙම කිව්වා, “ඔතනින් නතර කරන්න; ඒක ආයෙත් කියවන්න. ඒක තමයි මුළු පොතේම තියෙන වැදගත්ම වාක්‍යය.”

ඒක තමයි පොතේ තියෙන වැදගත්ම වාක්‍යය කියලා මම හැමතිස්සේම කියයිද කියලා මම දන්නේ නැහැ, මොකද ඒ වගේ තව වාක්‍ය දොළහක් විතර මට පෙන්නන්න පුළුවන්. හැබැයි මේ වෙලාවේ අපිට තියෙන වැදගත්ම වාක්‍යය ඒක කියලා මට කියන්න පුළුවන්.

සුදු මායාකාරියගේ පෙලඹවීමත්, ‘ටර්කිෂ් ඩිලයිට්’ (Turkish delight) රසකැවිලිවලට තිබුණු පෙරේතකමත් නිසා එඩ්මන්ඩ් තමන්ගේ සහෝදර සහෝදරියන්ව පාවා දීලයි තිබුණේ. මේ ද්‍රෝහී ළමයා ගැන කියවන්නන් තුළ දැඩි අප්‍රසාදයක් ඇති කරන විදිහට මුළු කතාවම ගලාගෙන ගියාට පස්සේ, නාර්නියාහි සැබෑ පාලකයා වුණු ‘ඇස්ලන්’ කියන සිංහයා පෙනී සිටියා. උන්වහන්සේ ලැජ්ජාවෙන් සහ පරාජයෙන් මැලවී සිටි එඩ්මන්ඩ්ව ආපහු අනිත් අය ළඟට එක්කගෙන ආවා.

“මෙන්න ඔයාලගේ සහෝදරයා,” උන්වහන්සේ කිව්වා, “පහුගිය දේවල් ගැන එයා එක්ක ආයෙත් කතා කරන්න කිසිම අවශ්‍යතාවයක් නැහැ.”

ජීවිතේ විවිධ ප්‍රශ්න මැද ඉන්න තරුණ කිතුනුවෙක් මාව හම්බවෙන්න එන්නේ, මගේ සේවයේ මුල් කාලේ වගේ බයිබලයේ තියෙන ශුද්ධ සදාචාරාත්මක නීති කඩන්න ඕනේ නිසා නෙමෙයි. ඒක වෙන්නේ කලාතුරකින්. ඇත්තටම කිව්වොත්, අද වෙනකොට මේ වගේ පීඩා විඳින තරුණයන් තමන්ගේ උපරිමයෙන් උත්සාහ කරන්නේ ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ එක්ක ගමන් කරන්නයි. ඔවුන් තමන්ගේ වැරදි පාපොච්චාරණය කරනවා, පරීක්ෂාවන් එක්ක පොරබදනවා, වගේම යේසුස්වහන්සේ කැමති විදිහේ ජීවිතයක් ගත කරන්න උත්සාහ කරනවා.

බර අඩු කරගන්න උදව් වෙන ඇප් එකකින් කැලරි මනිනවා වගේ, ‘සැබෑ’ ගෝලයන්ටත් තමන්ගේ ශුද්ධකමේ ප්‍රගතිය මැනගන්න පුළුවන් කියලා මේ තරුණ කිතුනුවන් හිතනවා. හැබැයි ඒ වෙනුවට ඔවුන්ට දකින්න ලැබෙන්නේ (ඕනෑම කෙනෙකුට වෙනවා වගේ), තමන් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ගෝලයන් විදිහට ගැඹුරට යන්න යන්න, තමන් තුළ තවමත් තියෙන පාපය තමන් හිතුවට වඩා කොච්චර දරුණුද කියලයි. දෙවියන්වහන්සේ තමන් එක්ක තරහෙන් ඉන්නේ කියලා හිතන ගොඩක් අය, තමන් අනුග්‍රහයේ සිංහාසනය ළඟට යද්දී උන්වහන්සේ, “හ්ම්… බලන්නකෝ කවුද මේ හොරෙන් වගේ රිංගන්න හදන්නේ…” කියලා අහයි කියලා හිතනවා.

අපේ හදවතට යම් දෙයක් විශ්වාස කරන්නත්, කටින් ඒක ප්‍රකාශ කරන්නත් පුළුවන් වුණත්, අපේ හැඟීම්වලට (ස්නායු පද්ධතියට) ඒක තවමත් දැනෙන්නේ නැති වෙන්න පුළුවන්. ඉරිදා සභාවෙන් අපි කොච්චර දේවල් ඉගෙනගෙන තිබුණත්, සමහර වෙලාවට අපේ ඒ කොටස කලබල වෙලා, දෙවියන්වහන්සේගේ ආදරය ලබන්න සුදුසු වෙන්න ඕනේ නිසා අපේම උත්සාහයෙන් යහපත් වෙන්න දඟලනවා. මේ නිසා අපිට යොහන් 3:16 දැනෙන්නේ හරියට වෙළඳ දැන්වීමක් වගේ. ඒකේ නිවේදකයා මහ හඬින්, “දෙවියන්වහන්සේ ලෝකයාට කොච්චර ප්‍රේම කළාද කියනවා නම්…” කියලා කියන ගමන්, යටින් හීන් සීරුවේ වේගයෙන්, “ඇතැම් සීමාවන් අදාළ වේ, කොන්දේසි සහිතයි” කියලා පවසනවා වගේ දෙයක්.

ඊටපස්සේ මේ කිතුනුවන් තමන්ගේ “ජීවිතය හරිගස්සා ගන්නකම්” කියලා යාච්ඤා කරන එකෙන්, සමහරවිට නමස්කාරයට යන එකෙන් පවා ඈත් වෙනවා. හැබැයි මතට, මත්ද්‍රව්‍යවලට නැත්නම් අර ‘ටර්කිෂ් ඩිලයිට්’ රසකැවිලිවලට ඇබ්බැහි වුණාම වෙනවා වගේ, ඔවුන් හිතන මේ විසඳුමෙන් ඇත්තටම වෙන්නේ ප්‍රශ්නය තවත් දරුණු වෙන එක විතරයි. ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් ඉන්නේ හිත රිදිලා, පසුතැවිල්ලෙන්. ඒකට හේතුව දැනට සිදුවෙන වැරදීම් විතරක් නෙමෙයි, තමන් කරපු දේවල්, තමන් රිදවපු මිනිස්සු, නැත්නම් තමන් කියපු වචන නිසා ඇතිවෙන අතීත වරදකාරී හැඟීමයි.

ලුවිස් එඩ්මන්ඩ්ගේ මේ හමුවීම හරහා අපිට පෙන්වන චිත්‍රය ඒ ප්‍රශ්නයේ හදවතටම වදින එකක්. මුලින්ම, ඇස්ලන් සෙනඟගෙන් ඈත්වෙලා එඩ්මන්ඩ් එක්ක නිහඬව කතා කරනවා. ලුවිස් මෙහෙම ලියනවා, “ඇස්ලන් එඩ්මන්ඩ්ට කියපු දේ ඔයාලට කියන්න අවශ්‍ය නැහැ (ඒක කාටවත් ඇහුණෙත් නැහැ), හැබැයි ඒක එඩ්මන්ඩ්ට කවදාවත් අමතක නොවන කතාබහක් වුණා.”

මෙහි එන වචනවලින් මතක් කරන්නේ සොහොන් ගෙයින් පිටත උයනේදී, උත්ථානයෙන් පස්සේ යේසුස්වහන්සේ කියපු වචනයි. පේදුරු තමන් යේසුස්වහන්සේව ප්‍රතික්ෂේප කරලා, උන්වහන්සේව අත්හැරලා දාපු එක ගැන ලොකු වේදනාවකින් ඉන්න කොට, ස්වාමීන්වහන්සේ මරියා මගදලේනාට කිව්වේ මෙහෙමයි: “මගේ සහෝදරයන් ළඟට ගිහින්, ‘මම මගේ පියාණන්වහන්සේ සහ ඔබගේ පියාණන්වහන්සේ වෙතටත්, මගේ දෙවියන්වහන්සේ සහ ඔබගේ දෙවියන්වහන්සේ වෙතටත් යනවා’ කියලා ඔවුන්ට කියන්න” (යොහන් 20:17). ඔවුන්ගේ ජීවිතයේ දුර්වලම සහ වඩාත්ම අසාර්ථක වෙලාවේදී පවා, ඔවුන්ව තමන්ගේ සහෝදරයන් කියලා හඳුන්වන්න යේසුස්වහන්සේ ලැජ්ජා වුණේ නැහැ. ඒ වගේම දෙවියන්වහන්සේ ඔවුන්ගේත් පියාණන්වහන්සේ බවත්, උන්වහන්සේ තවමත් ඔවුන්ගේ දෙවියන්වහන්සේ බවත් මතක් කර දෙන්න උන්වහන්සේ ක්‍රියා කළා (හෙබ්‍රෙව් 2:11).

“මෙන්න ඔයාලගේ සහෝදරයා, පහුගිය දේවල් ගැන එයා එක්ක ආයෙත් කතා කරන්න කිසිම අවශ්‍යතාවයක් නැහැ.”

ඒ මහිමයේ බර අපිට දැනුණොත් — ඒක කියන්නේ කවුද සහ උන්වහන්සේ ඒක කියන්නේ ඇයි කියලා අපිට තේරුණොත් — මුළු ලෝකයම ශුභාරංචියේ ආලෝකයෙන් බැබළෙනවා අපිට දකින්න ලැබේවි. ඇත්තටම, ඇස්ලන් කියන්නේ මනඃකල්පිත චරිතයක් තමයි. හැබැයි සැබෑ යූදාගේ සිංහයා කෙනෙක් ඉන්නවා. සමහරවිට අපිට ඒක වඩාත්ම අවශ්‍ය වෙලාවක, අපි අමතක කරපු සත්‍යයක් උන්වහන්සේ අපිට මතක් කරලා දෙන්න කැමති ඇති.