“නුමුත් යේසුස්වහන්සේ සියල්ලන් දන්නා බැවින්ද මනුෂ්‍යයා තුළ තිබෙන්නේ කුමක්දැයි දන්න නිසා, මනුෂ්‍යයා ගැන යමෙකුගේ සාක්ෂියෙන් උන්වහන්සේට ඕනෑකමක් නැති බැවින්ද තමන්ම ඔවුන්ට භාර නුවූසේක.”
කලකිරීම පිළිබඳ ඉගැන්වීම
භ්‍රාන්තියෙන් මිදීම කියන්නේ ජීවිතේ වැරදි අදහස්, බොරු හැඟීම් සහ වැරදි විනිශ්චයන් තවදුරටත් නැති කරගන්න එකයි. ඒ කියන්නේ මේ රැවටිලිවලින් නිදහස් වෙන එක. හැබැයි, අපි රැවටීමෙන් මිදුණාට පස්සේත්, සමහර වෙලාවට අපේ අනිත් අය ගැන තියෙන විනිශ්චය සැකයි, හරිම විවේචනාත්මකයි වෙන්න පුළුවන්. ඒත් දෙවියන්වහන්සේගෙන් ලැබෙන භ්‍රාන්තියෙන් මිදීම අපව ගෙනියන්නේ මිනිසුන්ව ඇත්තටම ඔවුන් කවුද කියලා දකින තැනටයි. ඒත් කිසිම කටුකකමක් නැතුව, කිසිම කනගාටුදායක හෝ තිත්ත විවේචනයක් නැතුව. ජීවිතේ අපිට ලොකුම හානිය, දුක හෝ වේදනාව ගේන බොහෝ දේවල් ඇති වෙන්නේ අපි භ්‍රාන්තීන්වලින් පීඩා විඳින නිසයි. අපි එකිනෙකා ගැන ඇත්ත තියෙන විදිහට, ඒ කියන්නේ ඇත්ත කරුණු අනුව, එකිනෙකාව දකින්නේ නැහැ; අපි දකින්නේ අපි හිතාගෙන ඉන්න වැරදි අදහස් විතරයි. අපේ හිතන විදිහට, හැමදේම එක්කෝ ලස්සනයි සහ හොඳයි, නැත්නම් ඒක නපුරුයි, ද්වේෂසහගතයි, බියගුලුයි.
භ්‍රාන්තියෙන් මිදෙන්න අකමැති වෙන එක තමයි මනුෂ්‍ය ජීවිතේ ගොඩක් දුක් වේදනාවලට හේතුව. ඒ දුක එන්නේ මෙහෙමයි. අපි කෙනෙක්ට ආදරේ කරනවා, හැබැයි දෙවියන්වහන්සේට ආදරේ කරන්නේ නැත්නම්, අපි ඒ කෙනාගෙන් සම්පූර්ණ පරිපූර්ණකම සහ ධර්මිෂ්ඨකම ඉල්ලනවා. ඒක අපිට නොලැබුණම අපි කුරිරුයි, පළිගන්නා සුළුයි වෙනවා. හැබැයි ඇත්තටම අපි මනුෂ්‍යයෙක්ගෙන් ඉල්ලන්නේ, ඒ කෙනාට කවදාවත් දෙන්න බැරි දෙයක්. රිදෙන මනුෂ්‍ය හදවතේ ගැඹුරම තැන සම්පූර්ණයෙන්ම තෘප්තිමත් කරන්න පුළුවන් එකම අය ඉන්නේ එකයි, ඒ තමයි ස්වාමීන් වන යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ. අපේ ස්වාමීන්වහන්සේ මනුෂ්‍ය සබඳතා ගැන මෙච්චර දැඩිව සිටින්නේ, උන්වහන්සේට විශ්වාසවන්තකම මත පදනම් නැති ඕනෑම සබඳතාවයක් අනිවාර්යයෙන්ම විනාශයෙන් ඉවර වෙනවා කියලා උන්වහන්සේ දන්න නිසයි. අපේ ස්වාමීන්වහන්සේ කිසිම කෙනෙක්ව අන්දවලා විශ්වාස කළේ නැහැ. මිනිසුන් මත උන්වහන්සේගේ විශ්වාසය තැබුවෙත් නැහැ. ඒත් උන්වහන්සේ කවදාවත් සැකකාර වුණේ නැහැ, කටුක වුණේත් නැහැ. දෙවියන්වහන්සේ ගැනත්, දෙවියන්වහන්සේගේ කරුණාවට ඕනෑම කෙනෙක් වෙනුවෙන් කරන්න පුළුවන් දේ ගැනත් උන්වහන්සේට තිබුණ විශ්වාසය මෙච්චර පරිපූර්ණයි කියනවා නම්, උන්වහන්සේ කවදාවත් බලාපොරොත්තු අත්හැරියේ නැහැ; කිසිම කෙනෙක් ගැන බලාපොරොත්තුව අත්නොහැරියා. අපේ විශ්වාසය මිනිසුන් මත තැබුවොත්, අවසානයේ අපි හැමෝම ගැනම බලාපොරොත්තු සුන් කරගන්නවා.
ගීතාවලිය 51-53; රෝම 2
ඔස්වල්ඩ්ගෙන් ප්‍රඥාව
අද කාලේ අවධානය දාලා තියෙන්නේ සංවිධානයක් තවදුරටත් ඉදිරියට ගෙනියන එකට තමයි; හැමෝම කියන්නේ, “අපි මේ දේ දිගටම කරගෙන යන්න ඕනේ” කියලා. අපි දෙවියන්වහන්සේගේ පිළිවෙළේ ඉන්නවා නම් ඒ දේ ඉස්සරහට යනවා. අපි උන්වහන්සේගේ පිළිවෙළේ නැත්නම්, ඒක යන්නේ නැහැ. Conformed to His Image, 357 R
Join the Community Conversation
Please login to share your thoughts, comments, and replies.