வேதாகமத்தில் மேகங்கள் எப்போதும் கடவுளோடு தொடர்புடையவை. நம்முடைய தனிப்பட்ட வாழ்க்கையில் உள்ளே அல்லது வெளியே வரும் துக்கங்கள், துன்பங்கள், அல்லது கடவுள் அனுமதிக்கும் சூழ்நிலைகள் தான் இந்த மேகங்கள். இவை கடவுளுடைய ஆளுகைக்கு எதிராக இருப்பது போலத் தோன்றலாம். ஆனால், இந்த மேகங்களின் வழியாகத்தான் பரிசுத்த ஆவியானவர் நமக்கு விசுவாசத்தோடு நடக்கக் கற்றுக்கொடுக்கிறார். நம் வாழ்க்கையில் மேகங்களே இல்லையென்றால், நமக்கு விசுவாசமே இருக்காது. “மேகங்கள் அவருடைய பாதங்களின் தூசியாய் இருக்கின்றன” (நாகூம் 1:3). அவர் அங்கே இருக்கிறார் என்பதற்கு அவை ஒரு அடையாளம். துக்கம், இழப்பு, துன்பம் எல்லாம் கடவுளோடு சேர்ந்து வரும் மேகங்கள் என்பதை அறிந்துகொள்வது எவ்வளவு பெரிய வெளிப்பாடு! மேகங்கள் இல்லாமல் கடவுள் நம்மிடம் நெருங்கி வர மாட்டார்—அவர் வெறும் தெளிந்த, பிரகாசமான ஒளியிலேயே வருவதில்லை.

சோதனைகளின் போது கடவுள் நமக்கு எதையோ கற்றுக்கொடுக்க விரும்புகிறார் என்று சொல்வது சரியல்ல. அவர் நம் வழியில் கொண்டுவரும் ஒவ்வொரு மேகத்தின் மூலமாகவும், நாம் சிலவற்றை கற்றுவிடாமல் இருக்க வேண்டும் என்றுதான் அவர் விரும்புகிறார். மேகங்களைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம், கடவுளுடைய நோக்கம் என்னவென்றால், அவரோடு நமக்கு இருக்கும் உறவு ஒரு குழந்தையைப் போல எளிமையானதாக மாற வேண்டும் என்பதுதான். அது கடவுளுக்கும் நம் ஆத்துமாவிற்குமான உறவு மட்டும்தான். மற்ற மனிதர்கள் வெறும் நிழல்கள் போலத்தான் இருக்க வேண்டும். மற்றவர்கள் நமக்கு நிழல்களாக மாறும் வரை, அவ்வப்போது மேகங்களும் இருளும் நம்மைச் சூழ்ந்து கொண்டே இருக்கும். கடவுளோடு நம்முடைய உறவு முன்னெப்போதையும் விட இப்போது இன்னும் எளிமையாக மாறுகிறதா?

கடவுள் அனுமதிக்கும் விசித்திரமான சூழ்நிலைகளுக்கும், அவரைப் பற்றி நாம் அறிந்திருப்பதற்கும் ஒரு தொடர்பு இருக்கிறது. கடவுளைப் பற்றி நாம் வைத்திருக்கும் அறிவின் ஒளியில், வாழ்க்கையின் மர்மங்களை புரிந்துகொள்ள நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். வாழ்க்கையின் மிக ஆழமான, இருண்ட உண்மைகளைச் சந்திக்கும் போதும், கடவுளுடைய தன்மையைப் பற்றிய நம்முடைய பார்வை கெடாமல் இருக்கிற அளவுக்கு நாம் அவரை அறிந்திருக்கிறோமா? அதுவரை நாம் அவரை முழுமையாக அறிந்திருக்கவில்லை என்றுதான் அர்த்தம்.

“…அவர்கள் மேகத்திற்குள் பிரவேசித்தபோது பயந்தார்கள்” (லூக்கா 9:34). உங்கள் மேகத்திற்குள் இயேசுவைத் தவிர வேறு யாராவது இருக்கிறார்களா? அப்படி இருந்தால், “இயேசுவைத் தவிர வேறொருவரையும் காணவில்லை” (மாற்கு 9:8; வசனங்கள் 2-7-ஐயும் பார்க்கவும்) என்ற இடத்திற்கு நீங்கள் வரும் வரை அந்த இருள் இன்னும் அதிகமாகத்தான் இருக்கும்.

சங்கீதம் 49-50; ரோமர் 1

ஆஸ்வால்டின் ஞானம்

விசுவாசத்தைப் பாதுகாப்பவர்கள், ஆண்டவருடைய வெளிச்சத்தில் நடக்கக் கற்றுக்கொள்ளும் வரை கசப்புணர்வோடு இருக்க வாய்ப்புண்டு. நீங்கள் ஆண்டவருடைய வெளிச்சத்தில் நடக்கக் கற்றுக்கொண்டால், கசப்பும் சண்டையும் உங்களிடம் இருக்க முடியாது. பிப்ளிக்கல் சைக்காலஜி, 199 R