කවදාහරි ස්වාමීන්වහන්සේ ඔබට අහන්න හරිම අසීරු දෙයක් කියනවා ඔබ අහලා තියෙනවාද? ඔබ එහෙම අහලා නැත්නම්, උන්වහන්සේ ඔබට ඇත්තටම කවදාහරි කතා කරලා තියෙනවාද කියන එක ගැන මට සැකයි. යේසුස්වහන්සේ අපිට හුඟක් දේවල් කියනවා. අපි ඒවා අහගෙන ඉන්නවා, ඒත් ඇත්තටම ඇහෙන්නේ නැහැ. නමුත් අපි ඇත්තටම උන්වහන්සේගේ හඬට ඇහුම්කන් දුන්නොත්, උන්වහන්සේගේ වචන හරිම දැඩි, අතහරින්නේ නැති වගේ දැනෙනවා.

මේ පොහොසත් තරුණ පාලකයා උන්වහන්සේ කියපු දේ කරයිද නැද්ද කියන එක ගැන යේසුස්වහන්සේ කිසිම කනස්සල්ලක් දැක්වූවේ නැහැ. වගේම ඔහුව උන්වහන්සේ ළඟ තියාගන්න යේසුස්වහන්සේ කිසිම උත්සාහයකුත් ගත්තේ නැහැ. උන්වහන්සේ ඔහුට සරලවම කිව්වේ, “ඔයාට තියෙන හැමදේම විකුණලා… ඇවිත් මාව අනුගමනය කරන්න” කියලා විතරයි. අපේ ස්වාමීන්වහන්සේ කවදාවත් ඔහුට ඇවිටිලි කළේ නැහැ; ඔහුව රඳවා ගන්න උත්සාහ කළෙත් නැහැ. උන්වහන්සේ කළේ මිනිස් කනකට කවදාවත් ඇහුණු දැඩිම වචන ටික පවසා ඔහුට යන්න දීපු එක විතරයි.

කවදාහරි යේසුස්වහන්සේ මටත් අහන්න අසීරු, දැඩි දෙයක් කියලා තියෙනවාද? අනිත් අයට පැහැදිලි කරන්න පුළුවන් දේවල් නෙමෙයි, උන්වහන්සේ මටම පෞද්ගලිකව කියපු, මම හිතාමතාම ඇහුම්කන් දීපු යම් දෙයක් තියෙනවාද? මේ මනුස්සයා යේසුස්වහන්සේ කියපු දේ හොඳින්ම තේරුම් ගත්තා. ඒක පැහැදිලිවම ඇහුණා. ඒකේ සම්පූර්ණ බලපෑමත් ඔහුට දැනුණා. එතකොට ඔහුගේ හදවත බිඳිලා ගියා. ඔහු එතැනින් පිටවෙලා ගියේ අහංකාර විදිහට නෙමෙයි. දුකෙන් සහ අධෛර්යයෙන් පිරිලා ඉන්න කෙනෙක් විදිහටයි. ඔහු යේසුස්වහන්සේ ළඟට ආවේ උද්‍යෝගයෙන්, අධිෂ්ඨානයෙන්, ගිනිගෙන වගේ. ඒත් යේසුස්වහන්සේගේ වචන එතැනින්ම ඔහුව නතර කළා. යේසුස්වහන්සේ කෙරෙහි උද්යෝගිමත් භක්තියක් ඇති කරනවා වෙනුවට, ඒවා හදවත බිඳෙන අධෛර්යයක්ම ඇති කළා. ඒත් යේසුස්වහන්සේ ඔහු පස්සේ ගියේ නැහැ. ඔහුව යන්න ඉඩ හැරියා. අපේ ස්වාමීන්වහන්සේ හොඳින්ම දන්නවා, උන්වහන්සේගේ වචනය ඇත්තටම ඇහුණාම, ඒක ඉක්මනින් හරි පස්සේ හරි පල දරනවා කියලා. හරිම භයානක දේ තමයි, අපෙන් සමහරු උන්වහන්සේගේ වචන අපේ වර්තමාන ජීවිතේ පල දරන එක වළක්වන එක. යම් නිශ්චිත කරුණකදී උන්වහන්සේට කැපවෙන්න අපි අන්තිමට තීරණය කළාම අපි මොනවා කියයිද කියලා මට හිතෙනවා. එක දෙයක් නම් ස්ථිරයි— උන්වහන්සේ කවදාවත් අපේ අතීත අසාර්ථකත්වයන් අපේ මූණට දාන්නේ නැහැ.

ගීතාවලිය 97-99; රෝම 16

ඔස්වල්ඩ්ගෙන් ලැබෙන ප්‍රඥාව

අපිට වෙන්නේ හැමදේම ප්‍රයෝජනවත් ඉගැන්වීමක් බවට හැරවන්න ඕනේ කියලා හිතන්න අපිට ලේසියි. ඒත් ඇත්තටම ඒක ඉගැන්වීමකට වඩා උතුම් දෙයක් බවට, ඒ කියන්නේ චරිතයක් බවට, හැරෙන්න ඕනේ. දෙවියන්වහන්සේ අපව ගෙනයන තැන්වල අරමුණ අපිට මොනවා හරි උගන්වන එක නෙමෙයි. අපව යම් කෙනෙක් බවට පත් කරන එකයි කියලා අපිට තේරෙයි. දෙවියන්වහන්සේගේ ප්‍රේමය—නොපෙනෙන සේවය, 664 L