දෙවියන්වහන්සේගේ ආත්මයාණන්වහන්සේගේ හඬ ගිම්හාන හුළඟක් වගේ හරිම මෘදුවයි. ඒ තරම් මෘදුයි කියන්නේ, ඔබ දෙවියන්වහන්සේ සමඟ සම්පූර්ණ සහභාගිකමෙන් සහ එකඟතාවයෙන් ජීවත් වෙන්නේ නැත්නම්, ඒ හඬ කවදාවත් ඇහෙන්නේ නැහැ. ශුද්ධාත්මයාණන්වහන්සේ අපිට දෙන අනතුරු ඇඟවීමත්, වැළැක්වීමත් හරිම පුදුමාකාර මෘදු විදිහට තමයි අපිට දැනෙන්නේ. ඉතින් උන්වහන්සේගේ හඬ හඳුනාගන්න තරම් ඔබ සංවේදී නැත්නම්, ඔබ ඒ හඬ නිවා දානවා. එතකොට ඔබේ ආත්මික ජීවිතයටත් හානි වෙනවා. මේ වැළැක්වීමේ හැඟීම හැමවිටම එන්නේ “නිහඬ, සිහින් හඬක්” (1 රාජාවලී 19:12) විදිහටයි. ඒක කොච්චර සියුම්ද කියනවා නම්, දෙවියන්වහන්සේගේ ශුද්ධවන්තයෙකුට හැර වෙන කාටවත් ඒක තේරෙන්නේ නැහැ.

ඔබේ පෞද්ගලික සාක්ෂිය කියද්දී, “මීට අවුරුදු ගණනාවකට කලින් මම ගැළවුණා” කියලා නිතරම අතීතයම මතක් කර කර ඉන්න වෙනවා නම්, ඒ ගැන ප්‍රවේශම් වෙන්න. ඔබ “නඟුලට අත තියලා” ආලෝකය තුළ ගමන් කරනවා නම්, ආපසු හැරී බලන්නේ නැහැ. අතීතය, දෙවියන්වහන්සේ සමඟ තියෙන වර්තමාන සහභාගිකමේ සහ එකඟතාවයේ පුදුමාකාර අත්දැකීම තුළම දිගටම පවතිනවා (ලූක් 9:62; 1 යොහන් 1:6-7 ද බලන්න). ඔබ ආලෝකයෙන් පිටවුණොත්, ඔබ හැඟීම්බර කිතුනුවෙක් වෙලා, මතකයන් මත විතරක් ජීවත් වෙනවා. එතකොට ඔබේ සාක්ෂියට හිස්, තද ලෝහමය ශබ්දයක් එනවා. ඔබ මේ වන විට “ආලෝකය තුළ ගමන් කරන්න” අකමැති වීම වහන්න, කලින් “ආලෝකය තුළ ගමන් කළා” කියන අතීත අත්දැකීම් මතක් කරන්න එපා (1 යොහන් 1:7). ශුද්ධාත්මයාණන්වහන්සේ ඔබට ඒ වැළැක්වීමේ හැඟීම දෙන හැම වෙලාවකම, කරමින් ඉන්න දේ නවත්තලා ඒක නිවැරදි කරගන්න. නැත්නම්, ඔබ නොදැනුවත්වම උන්වහන්සේව නිවා දමමින්, උන්වහන්සේට දුක දෙනවා.

හිතන්න, දෙවියන්වහන්සේ ඔබව යම් අර්බුදයකට ගෙන එනවා කියලා. ඔබ ඒක දරාගන්නේ යන්තම් වගේ, නමුත් සම්පූර්ණයෙන්ම නෙමෙයි. උන්වහන්සේ ඒ අර්බුදය ආයෙත් ගෙන එයි. හැබැයි මේ සැරේ ඒකේ තීව්‍රතාවය ටිකක් අඩු වෙලා තියේවි. ඔබට වටහාගැනීම අඩුයි. අකීකරු වුණා කියන ලැජ්ජාව වැඩියි. ඔබ දිගටම උන්වහන්සේගේ ආත්මය දුකට පත් කරගෙන ගියොත්, ඒ අර්බුදය ආයෙත් නැවත කරන්න බැරි තැනක් එයි. මොකද ඔබ උන්වහන්සේව සම්පූර්ණයෙන්ම නිවා දමලා තියෙනවා. හැබැයි ඔබ ඒ අර්බුදය හරහා ඉදිරියට ගියොත්, ඔබේ ජීවිතය දෙවියන්වහන්සේට කරන ප්‍රශංසා ගීතයක් බවට පත්වේවි. දෙවියන්වහන්සේව දුකට පත් කරන කිසිම දෙයකට කවදාවත් ඇලෙන්න එපා. ඔබ ඒකෙන් නිදහස් වෙන්න නම්, ඒ දේට රිදෙන්න දෙවියන්වහන්සේට ඉඩ දෙන්න ඕනේ.

ගීතාවලිය 87-88; රෝම 13

ඔස්වල්ඩ්ගෙන් ප්‍රඥාව

දෙවියන්වහන්සේ ගැන තිබෙන බුද්ධිමය අදහසක්, දුෂ්ට චරිතයක් ඇතුළෙත් තියෙන්න පුළුවන්. හැබැයි දෙවියන්වහන්සේව දැනගැනීමත්, උන්වහන්සේව දැකගැනීමත් සම්පූර්ණයෙන්ම රඳා පවතින්නේ පවිත්‍ර හදවතක් මත තමයි. පුද්ගලයෙකුට දෙවියන්වහන්සේ එළිදරව් වෙන විදිහ තීරණය කරන්නේ ඒ පුද්ගලයාගේ චරිතය. හදවතින් පවිත්‍ර අය දෙවියන්වහන්සේව දකිනවා.

බයිබල් සදාචාරධර්ම, 125