நம்முடைய சொந்த பரிசுத்தமாக்குதலைத்தான் தேவனுடைய அழைப்பு என்று நினைத்து, அதை அப்படியே மாற்றிக்கொள்ள நாம் முயற்சி செய்கிறோம். ஆனால், நாம் அவரோடு சரியாக நடக்கும்போது, அவர் இதையெல்லாம் ஒதுக்கிவிடுகிறார். அப்போது, நாம் ஒருபோதும் கனவிலும் நினைக்காத ஒரு விஷயமே அவருடைய அழைப்பு என்று கவனம் முழுக்க பதியும்படி, அவர் நமக்கு மிகப் பெரிய, ஆழமாகத் தைக்கும் வலியைக் கொடுக்கிறார். அந்த ஒரு ஒளிரும், மின்னும் தருணத்தில் அவருடைய நோக்கத்தை நாம் பார்க்கிறோம். அப்போது நாம், “இதோ, அடியேன் இருக்கிறேன்! என்னை அனுப்பும்” (ஏசாயா 6:8) என்று சொல்கிறோம்.

இந்த அழைப்பு தனிப்பட்ட பரிசுத்தமாக்குதலோடு சம்பந்தப்பட்டது அல்ல. அது உடைக்கப்பட்ட அப்பமாகவும், ஊற்றப்பட்ட திராட்சரசமாகவும் மாறுவதையே பற்றியது. ஆனால், நம்மை நசுக்க அவர் தேர்ந்தெடுக்கும் விரல்களுக்கு நாம் எதிர்ப்பு தெரிவித்தால், தேவன் நம்மை திராட்சரசமாக ஒருபோதும் மாற்ற முடியாது. “தேவன் அவருடைய சொந்த விரல்களையே பயன்படுத்தி, ஒரு சிறப்பான முறையில் என்னை உடைக்கப்பட்ட அப்பமாகவும் ஊற்றப்பட்ட திராட்சரசமாகவும் மாற்றினால், நான் எதிர்ப்பதில்லை!” என்று நாம் சொல்கிறோம். ஆனால், நமக்குப் பிடிக்காத ஒருவர் மூலமாகவோ, அல்லது நாம் ஒருபோதும் அடங்க மாட்டோம் என்று சொன்ன சூழ்நிலைகள் மூலமாகவோ அவர் நம்மை நசுக்கும்போது, நாம் எதிர்க்கிறோம். இருந்தாலும், நம்முடைய தியாகத்தின் இடத்தை நாமே தேர்ந்தெடுக்க முயலக்கூடாது. நாம் ஒருநாள் திராட்சரசமாக மாறப்போகிறோம் என்றால், நம்மை நசுக்க வேண்டியதுதான். திராட்சைப்பழத்தை அப்படியே குடிக்க முடியாது. திராட்சைகள் பிழியப்படும்போதுதான் திராட்சரசமாக மாறும்.

உங்களை பிழிய தேவன் எந்த விரல், எந்த கட்டை விரலைப் பயன்படுத்துகிறார் என்று நான் யோசிக்கிறேன். நீங்கள் பளிங்குக் கல்லைப் போல கடினமாக இருந்து தப்பித்துவிட்டீர்களா? நீங்கள் இன்னும் பழுக்கவில்லை என்றால், தேவன் அப்படியே உங்களைப் பிழிந்திருந்தால், அதனால் வந்த திராட்சரசம் மிகவும் கசப்பாக இருந்திருக்கும். பரிசுத்தமானவர் என்பதற்கு அர்த்தம், நம்முடைய இயல்பான வாழ்க்கையின் கூறுகள், தேவனுடைய பிரசன்னத்தைத் தங்கள்மீது உணர்ந்து, அவருடைய சேவையில் அவர் நியமித்த முறையில் உடைக்கப்படுவதாகும். அவருடைய கைகளில் உடைக்கப்பட்ட அப்பமாக மாறுவதற்கு முன், நாம் தேவனுக்குள் வைக்கப்பட்டு, அவரோடு ஒருமித்த நிலைக்கு வர வேண்டும். தேவனோடு சரியாக இருந்து, அவர் விரும்புகிறபடி செய்வதற்கு அவரை அனுமதியுங்கள். அப்போது, அவருடைய மற்ற பிள்ளைகளுக்குப் பயன் தரும் வகையில் அப்பமும் திராட்சரசமும் அவர் உருவாக்கிக்கொண்டிருக்கிறார் என்பதை நீங்கள் காண்பீர்கள்.

ஏசாயா 9-10; எபேசியர் 3

ஆஸ்வால்டிலிருந்து ஞானம்

ஆறுதல் தருகிறவரின் இடம் பிரசங்கம் செய்வதல்ல. ஒன்றும் சொல்லாமல் இருந்து, அந்த விஷயத்துக்காக தேவனிடம் ஜெபிக்கும் ஒரு தோழனுடைய இடம்தான் அது. துன்பப்படுகிறவர்களுக்காக நீங்கள் செய்யக்கூடிய மிகப் பெரிய காரியம், சாதாரண வார்த்தைகளைச் சொல்லுவதும் இல்லை, கேள்விகள் கேட்பதும் இல்லை. தேவனோடு இணைந்து கொள்ளுவதுதான். அப்போது ஜெபத்தின் மூலம் “பெரிய காரியங்கள்” நடக்கும் (யோவான் 14:12–13 பார்க்கவும்). Baffled to Fight Better, 56 R