“දැන් මම ඔබ සැම උදෙසා විඳින දුක් ගැන ප්‍රීතිව, ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ශරීරය වන සභාව උදෙසා, උන්වහන්සේගේ දුක්වලින් අඩුව තිබෙන ඒවා මාගේ මාංසයෙන් සම්පූර්ණකරමි.”
කැඳවීම පවරා දීම – ඔස්වල්ඩ් චේම්බර්ස්
අපගේම ආත්මික පවිත්‍රීකරණය දෙවියන්වහන්සේගේ කැඳවීමක් ලෙස සලකන්නට අපි උත්සාහ කරමු. නමුත් අපි උන්වහන්සේ සමඟ හරි තැනට එන විට, උන්වහන්සේ ඒ සියල්ල පසෙකට කරලා, අපේ අවධානය කිසිදා හිතාගන්නවත් නොහැකි උන්වහන්සේගේ කැඳවීමක් වෙත යොමු කරනවා. ඒ වෙලාවේදී, අතිශය දීප්තිමත්, අකුණු සැරක් වගේ මොහොතක, උන්වහන්සේගේ අරමුණ අපිට පේනවා. එතකොට අපි, “මම මෙහි සිටිමි! මාව යවන්න” (යෙසායා 6:8) කියලා කියනවා.
මේ කැඳවීමට පුද්ගලික ශුද්ධීකරණයත් එක්ක සම්බන්ධයක් නැහැ. ඒක කැඩුණු රොටියක් හා වත්කරන ලද මිදි වයින් වගේ වීමටයි. හැබැයි අපව තලා පෙළන්න උන්වහන්සේ තෝරන ඇඟිලිවලට අපි විරුද්ධ වෙනවා නම්, දෙවියන්වහන්සේට අපව වයින් බවට පත් කරන්න බැහැ. අපි කියනවා, “දෙවියන්වහන්සේ තමන්ගේම ඇඟිලි පමණක් භාවිතා කරලා, විශේෂ විදිහකට මාව කැඩුණු රොටියක් හා වත්කරන ලද වයින් කරලා තිබ්බා නම්, මම විරුද්ධ වෙන්නේ නැහැ!” කියලා. ඒත් උන්වහන්සේ අපි අකමැති කෙනෙක්ව හෝ අපි කවදාවත් යටත් වෙන්නේ නැහැ කියපු තත්වයන් කිහිපයක්ම භාවිතා කරලා අපව තලනකොට, අපි විරුද්ධ වෙනවා. ඒත් අපේම දිවි පූජාවේ තැන අපිම තෝරන්න කවදාවත් උත්සාහ කරන්න හොඳ නැහැ. අපි කවදා හරි වයින් බවට පත් වෙන්න නම්, අපිව තැලිය යුතුයි. මිදි කන්න බැහැ නේ. මිදි වයින් වෙන්නේ තැළිලා මිරිකනකොට විතරයි.
දෙවියන්වහන්සේ ඔබව මිරිකන්න භාවිතා කරන්නේ මොන ඇඟිල්ලක්ද, මොන මහපට ඇඟිල්ලද කියලා මට හිතෙනවා. ඔබ කිරිගරුඬ ගලක් වගේ තදවෙලා ඒකෙන් බේරිලා ද? ඔබ තවමත් පරිණත වෙලා නැත්නම්, දෙවියන්වහන්සේ කොහොමහරි ඔබව මිරිකුවා නම්, එයින් ලැබෙන වයින් ඉතා තිත්ත වෙලා තියෙන්න තිබුණා. ශුද්ධවන්තයෙක් වෙනවා කියන්නේ අපේ ස්වභාවික ජීවිතයේ අංග, උන්වහන්සේගේ සේවය උදෙසා උන්වහන්සේගේ ප්‍රවේණිමත් සැලැස්මෙන්ම කැඩිලා යන අතරේ, දෙවියන්වහන්සේගේම පැමිණීම අත්විඳින එකයි. කැඩුණු රොටියක් විදිහට උන්වහන්සේගේ අතට පත් වෙන්න කලින්, අපිව දෙවියන්වහන්සේ තුළ තබා උන්වහන්සේ සමඟ එකඟ කරගන්න ඕනේ. දෙවියන්වහන්සේ සමඟ හරි තැනක ඉඳලා, උන්වහන්සේ කැමති විදිහට උන්වහන්සේට වැඩ කරන්න ඉඩ දෙන්න. එතකොට උන්වහන්සේ වෙනත් දරුවන්ට ප්‍රයෝජනවත් වන රොටියක් හා වයින් වර්ගයක් ඔබ තුළින්ම නිපදවනවා කියලා ඔබට පෙනෙයි.
යෙසායා 9-10; එපීස 3
ඔස්වල්ඩ්ගෙන් ප්‍රඥාව
සැනසිලිකරුවාගේ තැන දේශනා කරන කෙනෙක්ගේ තැන නෙමෙයි. ඒක නිහඬව ඉඳලා, ඒ කාරණාව ගැන දෙවියන්වහන්සේට යාච්ඤා කරන සහකාරයෙක්ගේ තැනයි. දුක් විඳින අයට ඔබට කරන්න පුළුවන් ලොකුම දේ, හිස් වචන කියන එකවත් ප්‍රශ්න අහන එකවත් නෙමෙයි. දෙවියන්වහන්සේ සමඟ සම්බන්ධ වෙන්න එකයි. එතකොට “තවත් මහත් ක්‍රියා” යාච්ඤාවෙන් ඉටු වෙනවා (යොහන් 14:12–13 බලන්න). Baffled to Fight Better, 56 R
Join the Community Conversation
Please login to share your thoughts, comments, and replies.