අපේ පරීක්ෂාවලදී යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේ අපත් එක්ක ඉන්නවා කියන එක ඇත්තක්, ඒත් උන්වහන්සේගේ පරීක්ෂාවලදී අපි උන්වහන්සේත් එක්ක ඉස්සරහට යනවාද? යේසුස්වහන්සේට කරන්න පුළුවන් දේ ගැන අත්දැකීමක් ලැබුණු ගමන්ම අපෙන් ගොඩක් දෙනෙක් උන්වහන්සේත් එක්ක යන ගමන නතර කරලා ආපහු හැරෙනවා. දෙවියන්වහන්සේ ඔබේ තත්වයන් වෙනස් කරද්දී, ඔබ යේසුස්වහන්සේත් එක්ක ඉස්සරහට යනවාද, නැත්නම් ලෝකය, මාංසය සහ යක්ෂයාගේ පැත්ත ගන්නවාද කියලා බලාගන්න. අපි උන්වහන්සේගේ නාමය දරනවා, ඒත් අපි උන්වහන්සේත් එක්ක ඉස්සරහට යනවාද? “ඒ මොහොතේ සිට උන්වහන්සේගේ ගෝලයන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් ආපසු හැරී ගියා, තවදුරටත් උන්වහන්සේ සමඟ ගමන් කළේ නැහැ” (යොහන් 6:66).

යේසුස්වහන්සේ මුහුණ දුන්න පරීක්ෂාවන් උන්වහන්සේගේ ලෝකික ජීවිතය පුරාම පැවතුණා. ඒ වගේම, අප තුළ ඇති දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන්ගේ ජීවිතය පුරාත් ඒවා දිගටම පවතිනවා. ඉතින්, අපි දැන් ගත කරන මේ ජීවිතයේදී යේසුස්වහන්සේත් එක්ක ඉස්සරහට යනවාද?

දෙවියන්වහන්සේ අපේ ජීවිතයට ගෙනෙන සමහර දේවල්වලින් අපිව ආරක්ෂා කරගන්න ඕනේ කියලා අපි හිතනවා. එහෙම නම් කිසිසේත්ම නොවේවා! අපේ තත්වයන් සැලසුම් කරන්නේ දෙවියන්වහන්සේයි. ඒ තත්වයන් මොනවා වුණත්, උන්වහන්සේගේ පරීක්ෂාවලදී නිතරම උන්වහන්සේ සමඟම ඉඳගෙන ඒවාට මුහුණ දෙනවාද කියලා අපි බලන්න ඕනේ. ඒවා උන්වහන්සේගේ පරීක්ෂාවන් මිස අපට එන පරීක්ෂාවන් නෙමෙයි. ඒවා අප තුළ ඇති දෙවියන්වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන්ගේ ජීවිතයට එන පරීක්ෂාවන්. අපේ ශාරීරික ජීවිත තුළ යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේ ගෞරවය පරදුවට තැබිලා තියෙනවා. අප තුළ ඇති උන්වහන්සේගේ ජීවිතයට පහර දෙන හැම දෙයකදීම, අපි දේවපුත්‍රයාණන්ට විශ්වාසවන්තව ඉන්නවාද?

ඔබ යේසුස්වහන්සේත් එක්ක ඉස්සරහට යනවාද? ඒ මාවත ගෙත්සෙමනිය හරහා, නගර දොරටුව හරහා, “කඳවුරෙන් පිටතට” යනවා (හෙබ්‍රෙව් 13:13). ඒ මාවත හුදෙකලා එකක්. අනුගමනය කරන්න එකම අඩිපාරක සලකුණක්වත් නැති වෙන තරමටම ඒක ඉස්සරහට යනවා. ඒත් “මා පසුපස එන්න” කියලා කියන ඒ හඬ විතරයි ඇහෙන්නේ (මතෙව් 4:19).

දේශනාකාරයා 1-3; 2 කොරින්ති 11:16-33

ඔස්වල්ඩ්ගෙන් ප්‍රඥාවේ වදනක්

කිසිම වේදනාවක් අත්විඳ නැති අයට යේසුස්වහන්සේ මෙහෙම කියනවා: “මා ළඟ ඔබට දෙන්න කිසිවක් නැහැ; ඔබේම පයින් නැගී සිටින්න, ඔබේම කරපිටින් බර දරන්න. මා ආවේ තමන්ට දරාගත නොහැකි තරම් ලොකු බරක් තිබෙන බව දන්නා, තමාට ළඟා විය නොහැකි බලවේග තිබෙන බව දන්නා මනුෂ්‍යයා වෙනුවෙන්. ඔහු මට ඉඩ දෙනවා නම්, මම ඔහු වෙනුවෙන් සියල්ල කරමි. මනුෂ්‍යයෙකුට එය අවශ්‍ය බව ඔහු පිළිගන්නේ නම් පමණක්, මම ඔහු වෙනුවෙන් එය කරමි.” – වේදනාවක සෙවනැල්ල, 1166 R