இன்றைக்கு ‘சோதனை’ என்ற வார்த்தை நமக்கு கெட்ட விஷயமாகத் தோணலாம். ஆனா அந்த வார்த்தையை நாம் தவறான முறையில் பயன்படுத்துகிறோம். சோதனை வந்துவிடுவது பாவம் கிடையாது. நாம் மனிதர்களாக இருப்பதாலேயே அதை எதிர்கொள்ள வேண்டியது இயல்புதான். நமக்கு சோதனையே வரவில்லை என்றால், நாம் ஏற்கனவே அவ்வளவு கேவலமான நிலையில் இருக்கிறோம் என்று அர்த்தம். ஆனாலும், நாம் சந்திக்கவே கூடாத பல சோதனைகளால் துன்பப்படுகிறோம். ஏனென்றால், தேவன் நம்மை இன்னொரு உயர்ந்த நிலைக்குக் கொண்டு செல்ல அனுமதிக்க மறுக்கிறோம். அப்படி இருந்தால், வேறு வகையான சோதனைகளை நாம் சந்திப்போம்.

ஒருவருடைய உள்ளான இயல்பு, அதாவது அவருடைய ஆவிக்குரிய உள்ளத்தில் என்ன இருக்கிறதோ, அதுதான் வெளியே அவருக்கு வரும் சோதனையைத் தீர்மானிக்கிறது. அந்தச் சோதனை, சோதனைக்கு உள்ளாகிறவருடைய உண்மையான இயல்புக்கு ஏற்றபடியே வரும். அதேசமயம் அவருடைய இயல்பில் உள்ள சாத்தியங்களைவும் வெளிப்படுத்தும். உண்மையில், ஒவ்வொருவரும் தங்களுடைய சோதனையின் அளவையே தாங்களே தீர்மானிக்கிறார்கள். ஏனென்றால், சோதனை அவர்களுடைய உள்ளான கட்டுப்பாட்டுக் குணத்தின் அளவுக்கேற்பவே வரும்.

என் உயர்ந்த இலக்கை அடைய ஒரு குறுக்கு வழியைச் சொல்வது போலத்தான் சோதனை எனக்கு வரும். அது கெட்டது என்று நான் நினைக்கிறதை நோக்கி என்னை இழுப்பதில்லை. நல்லது என்று நான் நினைக்கிறதை நோக்கித்தான் இழுக்கிறது. சோதனை கொஞ்ச நேரம் என்னை குழப்பிவிடும். எது சரி, எது தவறு என்று எனக்குத் தெரியாமல் போய்விடும். நான் அதற்கு அடிபணிந்தால், இச்சையை நான் தெய்வமாக்கிவிட்டேன் என்று அர்த்தம். அப்போது, அந்தச் சோதனையே ஒரு விஷயத்தை நிரூபிக்கும். அதாவது, நான் முன்பே அந்தப் பாவத்தில் விழாமல் இருந்ததற்கு என் பயம்தான் காரணம் என்பதை அது காட்டும்.

சோதனையிலிருந்து நாம் தப்பிக்க முடியாது. உண்மையில், அது ஒருவருடைய முழுமையான வாழ்க்கைக்கே அவசியமானது. ‘எனக்கு வர்ற மாதிரி சோதனை வேற யாருக்கும் வரல’ என்று நினைக்காதீர்கள். நீங்கள் அனுபவிப்பது மனித இனத்துக்கே பொதுவான ஒன்றுதான். அது இதுவரை யாருமே அனுபவிக்காத புதிய விஷயம் இல்லை. தேவன் நம்மை சோதனைகளிலிருந்து தப்ப வைப்பதில்லை. மாறாக, அந்தச் சோதனைகளின் நடுவிலும் அவர் நம்மைத் தாங்குகிறார் (எபிரெயர் 2:18, எபிரெயர் 4:15-16 பார்க்கவும்).

நீதிமொழிகள் 27-29; 2 கொரிந்தியர் 10

ஆஸ்வால்டின் ஞானக் கருத்துக்கள்

வேதனை எதுவுமே அனுபவிக்காதவர்களிடம் இயேசு சொல்கிறார்: “உங்களுக்குத் தர என்னிடம் எதுவும் இல்லை; உங்கள் சொந்தக் கால்களில் நில்லுங்கள், உங்கள் தோள்களை நிமிர்த்திக்கொள்ளுங்கள். தன்னால் சமாளிக்க முடியாத அளவுக்குப் பெரிய சுமை தனக்கு இருக்கிறது என்பதையும், தன்னால் தொட முடியாத வல்லமைகள் உள்ளன என்பதையும் உணர்ந்தவனுக்காகவே நான் வந்திருக்கிறேன்; அவன் என்னை அனுமதித்தால், நான் அவனுக்காக எல்லாவற்றையும் செய்வேன். ஒரு மனிதன் தனக்கு அது தேவை என்று ஒப்புக்கொண்டாலே போதும்; நான் அவனுக்காக அதைச் செய்வேன்.”

வேதனையின் நிழல்