උන්වහන්සේ අපට අණ කරන තැන්වලින් අපි යන්න කියලා උන්වහන්සේම එනවා. දෙවියන්වහන්සේ ඔබට යන්න කියද්දී, ඔබ එතැන ඉන්න ඔබේම අය ගැන අධිකව හිතලා ගෙදරම හිටියා නම්, ඇත්තටම ඔබ ඔවුන්ගෙන් යේසුස් ක්‍රිස්තුස්වහන්සේගේම ඉගැන්වීමත් උදුරගෙන තියෙනවා. ඔබ කීකරු වෙලා සියලු ප්‍රතිඵල දෙවියන්වහන්සේට භාර දුන්නා නම්, ස්වාමීන්වහන්සේ ඔබේ නගරයට ඇවිත් උගන්වන්න තිබුණා. නමුත් ඔබ අකීකරු වෙලා හිටිය තාක් කල්, ඔබ උන්වහන්සේගේ මාර්ගය වැළැක්වුවා. උන්වහන්සේත් එක්ක තර්ක කරන්න පටන් ගන්න තැනත්, ඔබේ “යුතුකම” කියලා කියන දේ උන්වහන්සේගේ අණත් එක්ක ගැටෙන්න දෙන තැනත් බලාගන්න. “උන්වහන්සේ මට යන්න කිව්වා කියලා මම දන්නවා, ඒත් මගේ යුතුකම මෙතැනයි” කියලා ඔබ කියනවා නම්, ඒකෙන් තියෙන්නේ යේසුස්වහන්සේ කියන දේ උන්වහන්සේ ඇත්තටම කියන්නේ නැහැ කියලා ඔබ විශ්වාස කරන නැති එකයි.

උන්වහන්සේ අපට උගන්වන්න එපා කියන තැන්වලම උන්වහන්සේ උගන්වනවා. “ස්වාමීනි… අපිට මණ්ඩප තුනක් හදමු…” (ලූක් 9:33).

අපි අනිත් අයගේ ජීවිතවල දෙවියන්වහන්සේගේ තැන අරගෙන, අත්දැකීම් නැති විදිහට උන්වහන්සේගේ භූමිකාව රඟපාන්න හදනවද? අපේ උපදෙස් දෙන සද්දෙන් දෙවියන්වහන්සේට එතැනට ලඟාවෙන්නවත් බැරි තරම් අපි කතාබහ කරනවද? අපි අපේ කට වහගෙන, ආත්මයෙන් අවදියෙන් ඉන්න ඉගෙනගන්න ඕනේ. දෙවියන්වහන්සේට ඕනේ උන්වහන්සේගේ පුත්‍රයාණන් ගැන අපිට උගන්වන්න. උන්වහන්සේට ඕනේ අපේ යාච්ඤා කාලය රූපාන්තරණ කන්දක් වගේ වෙන එක. දෙවියන්වහන්සේ එක විදිහකට වැඩ කරයි කියලා අපි හිතලා ඉවර වුණාම, උන්වහන්සේ කවදාවත් ආයෙත් ඒ විදිහට වැඩ කරන්නේ නැහැ.

උන්වහන්සේ අපව බලා සිටින්න යවන තැනදී උන්වහන්සේ වැඩ කරනවා. “…රැඳී සිටින්න… තෙක්…” (ලූක් 24:49). “ස්වාමීන්වහන්සේ එනකම් බලා සිටින්න,” එතකොට උන්වහන්සේ වැඩ කරනවා (ගීතාවලිය 37:34). ඒත් ඔබට ඉස්සරහ අඟලක්වත් පේන්නේ නැහැ කියලා ආත්මීයව නොහොබිනා විදිහට මුරණ්ඩු වෙලා, තමන් ගැනම අනුකම්පා කරමින් බලාගෙන ඉන්න එපා! අපේම ආත්මීය හැඟීම්වලින් ටිකක්වත් වෙන් වෙලා, “උන්වහන්සේ කෙරෙහි ඉවසිල්ලෙන් බලා සිටින්න” තරම් අපි සූදානම්ද? (ගීතාවලිය 37:7). බලා සිටීම කියන්නේ දෑත් බැඳගෙන කිසිවක් නොකර ඉන්න එක නෙමෙයි. ඒක තමයි අපට කියලා තියෙන දේ කරන්න ඉගෙනගන්න එක.

මේවා උන්වහන්සේගේ මාර්ගවල අපි කලාතුරකින් දකින පැතිකඩ කිහිපයක්.

ගීතාවලිය 57-59; රෝම 4

—

ඔස්වල්ඩ්ගෙන් ප්‍රඥාව

දෙවියන්වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාසය තබන එකේ ලොකුම දේ තමයි, කැළඹීම මැද වුණත් මනුෂ්‍යයාව නොසැලී තියන්න ඒක සමත් වෙන එක. Notes on Isaiah, 1376 R