ஒரு எஜமானும் போதகரும் நமக்கிருப்பது, நம்மை ஆளப்பட்டு கற்றுக்கொள்வதிலிருந்து வேறானது. ஒரு எஜமானும் போதகரும் நமக்கு இருக்கிறார் என்றால், நான் என்னை விட நன்றாக என்னை அறிந்த ஒருவர் இருக்கிறார் என்று அர்த்தம். அவர் ஒரு நண்பனை விட நெருக்கமானவர். என் இருதயத்தின் மிக ஆழமான தேவைகளையும் புரிந்துகொண்டு, அவற்றை முழுமையாக திருப்திப்படுத்தக்கூடியவர். என் மனதில் இருக்கும் எல்லா சந்தேகங்களையும், நிச்சயமற்ற தன்மைகளையும், பிரச்சினைகளையும் சந்தித்து, அவற்றுக்குத் தீர்வு கண்டுவிட்டார் என்ற உறுதியை எனக்குத் தருகிற ஒருவர் இருக்கிறார் என்பதுதான் இதன் அர்த்தம். ஒரு எஜமானும் போதகரும் நமக்கு இருக்கிறார் என்பதன் அர்த்தம் இதுதான். இதைவிடக் குறைவே இல்லை— “…ஏனெனில், உங்கள் போதகர் ஒருவரே, அவர் கிறிஸ்து…” (மத்தேயு 23:8).

நம்முடைய ஆண்டவர், அவர் விரும்புவதை என்னைச் செய்ய வைக்க ஒருபோதும் கட்டாயம் பயன்படுத்துகிறார் இல்லை. சில நேரங்களில், தேவன் என்னை ஆளுகை செய்து, கட்டுப்படுத்தி, அவர் விரும்புவதை என்னைச் செய்ய வைக்க வேண்டும் என்று நான் நினைப்பேன். ஆனால் அவர் அப்படிச் செய்வது இல்லை. இன்னும் சில நேரங்களில், அவர் என்னை அப்படியே விட்டுவிட வேண்டும் என்று நினைப்பேன். ஆனால் அவர் அப்படியும் செய்வது இல்லை.

“நீங்கள் என்னை போதகர் என்றும் ஆண்டவர் என்றும் அழைக்கிறீர்கள்…” — ஆனால் அவர் உண்மையிலேயே அப்படித்தானா? போதகர், எஜமான், ஆண்டவர் என்ற வார்த்தைகளுக்கு நம்முடைய அன்றாட மொழியில் பெரிய இடம் இல்லை. இரட்சகர், பரிசுத்தமாக்குகிறவர், சுகமளிக்கிறவர் என்ற வார்த்தைகளையே நாம் அதிகம் விரும்புகிறோம். ஒருவரால் முழுமையாக ஆளப்படுகிற அனுபவத்தை உண்மையாக விவரிக்கும் ஒரே வார்த்தை அன்புதான். தேவன் தம்முடைய வார்த்தையில் வெளிப்படுத்தும் அன்பைப் பற்றி நமக்குத் தெரிந்தது மிகக் குறைவு. நாம் கீழ்ப்படிதல் என்ற வார்த்தையைப் பயன்படுத்தும் விதமே இதற்கு சான்று. வேதாகமத்தில், கீழ்ப்படிதல் என்பது சமமான உறவின் அடிப்படையில் இருக்கிறது; உதாரணமாக, ஒரு மகனுக்கும் அவருடைய பிதாவுக்கும் இடையிலான உறவு போல. நம்முடைய ஆண்டவர் வெறும் தேவனுடைய ஊழியக்காரர் மட்டும் அல்ல— அவர் அவருடைய குமாரனாக இருந்தார். “…அவர் குமாரனாயிருந்தும் கீழ்ப்படிதலைக் கற்றுக்கொண்டார்…” (எபிரெயர் 5:8). நாம் நம்மை ஆளப்படுகிறோம் என்று உணர்ந்துகொண்டே இருந்தால், அந்த எண்ணமே நமக்கு உண்மையில் ஒரு எஜமானும் இல்லை என்பதற்கான சான்று. இயேசுவை நாம் அப்படி நினைத்தால், அவர் நம்மோடு விரும்பும் உறவிலிருந்து நாம் மிகவும் தொலைவில் இருக்கிறோம். அவர் நமக்கு எஜமானும் போதகருமாக இருப்பது அவ்வளவு இயல்பாக இருக்க வேண்டும் என்று அவர் விரும்புகிறார். அதை நாம் உணர வேண்டியதே இல்லாத அளவுக்கு அந்த உறவு இருக்க வேண்டும். நாம் அவருடையவர்கள். அவருக்குக் கீழ்ப்படியவே இருக்கிறோம் என்பதே நமக்குத் தெரிந்திருக்கும் ஒரு உறவு அது.

பிரசங்கி 10-12; கலாத்தியர் 1

ஆஸ்வால்டிலிருந்து ஞானம்

எந்த வேதனையும் அனுபவிக்காதவர்களுக்கு இயேசு சொல்கிறார்: “உங்களுக்காக என்னிடம் எதுவும் இல்லை; உங்கள் சொந்தக் காலில் நில்லுங்கள், உங்கள் தோள்களை நிமிர்த்திக்கொள்ளுங்கள். தன்னால் சமாளிக்க முடிந்ததைவிட அதிகப் பாரம் இருக்கிறது என்பதை அறிந்தவர்களுக்காகவும், தன்னால் தொட முடியாத வல்லமைகள் இருக்கின்றன என்பதை அறிந்தவர்களுக்காகவும்தான் நான் வந்தேன்; அவர் என்னை அனுமதித்தால், அவருக்காக நான் எல்லாவற்றையும் செய்வேன். ஒரு மனிதன் தனக்கு அது தேவை என்பதை ஒத்துக்கொண்டாலே போதும், நான் அதைப் அவருக்காகச் செய்வேன்.”

வேதனையின் நிழல்