உண்மையான அர்ப்பணிப்பு என்பது நம்முடைய வெளிப்படையான வாழ்க்கையை மட்டும் ஒப்புக்கொடுப்பது இல்லை; நம்முடைய சொந்த விருப்பத்தையே ஒப்புக்கொடுப்பதுதான். அதைச் செய்துவிட்டால், அர்ப்பணிப்பு முழுமை அடைகிறது. நாம் சந்திக்கும் மிகப் பெரிய நெருக்கடி, நம்முடைய சொந்த விருப்பத்தை ஒப்புக்கொடுப்பதுதான். ஆனாலும், தேவன் ஒருவருடைய விருப்பத்தை கட்டாயப்படுத்தி அவரிடம் ஒப்படைக்க வைப்பதில்லை. அவர் கெஞ்சுவதும் இல்லை. அந்த நபர் மனப்பூர்வமாக அவரிடம் சரணடையும் வரை அவர் பொறுமையாக காத்திருக்கிறார். அந்தப் போராட்டம் ஒருமுறை முடிந்துவிட்டால், அதை மீண்டும் போராட வேண்டியதே இல்லை.

விடுதலைக்கான அர்ப்பணிப்பு. “என்னிடத்தில் வாருங்கள்… நான் உங்களுக்கு இளைப்பாறுதல் தருவேன்” (மத்தேயு 11:28). இரட்சிப்பு என்றால் உண்மையில் என்ன என்பதை நாம் அனுபவிக்க ஆரம்பித்த பிறகுதான், இளைப்பாறுதலுக்காக நம்முடைய விருப்பத்தை இயேசுவிடம் ஒப்புக்கொடுக்கிறோம். நமக்குள் கலக்கத்தையோ உறுதிச் சிக்கலையோ ஏற்படுத்தும் எதுவும், உண்மையில் நம்முடைய விருப்பத்துக்கான ஒரு அழைப்புதான் — “என்னிடத்தில் வாருங்கள்” என்பதே. அது நாமாகவே முன்வந்து அவரிடம் வருவது.

பக்திக்கான அர்ப்பணிப்பு. “ஒருவன் எனக்குப் பின் வர விரும்பினால், அவன் தன்னைத் தானே மறுத்து…” (மத்தேயு 16:24). இங்கே செய்யும் அர்ப்பணிப்பு என்பது என்னையே இயேசுவுக்குக் கொடுப்பது. அதோடு, என் உள்ளத்தின் மையத்தில் அவருடைய இளைப்பாறுதலும் இருக்கிறது. அவர் சொல்கிறார், “நீ என் சீஷனாக இருக்க விரும்பினால், உன்னையே உனக்கான உரிமையிலிருந்து எனக்குக் கொடுக்க வேண்டும்.” இதை நீங்கள் செய்துவிட்டால், உங்கள் மீதமுள்ள வாழ்க்கையில் இந்த அர்ப்பணிப்பின் அடையாளங்கள் மட்டுமே வெளிப்படும். அதற்குப் பிறகு உங்கள் எதிர்காலத்தில் என்ன இருக்கும் என்று நீங்கள் கவலைப்பட வேண்டியதே இல்லை. உங்கள் சூழ்நிலைகள் எப்படியிருந்தாலும், இயேசு முழுமையாகப் போதுமானவர் (2 கொரிந்தியர் 12:9 மற்றும் பிலிப்பியர் 4:19-ஐப் பாருங்கள்).

மரணத்திற்கான அர்ப்பணிப்பு. “…மற்றொருவர் உன்னை அரைகட்டி…” (யோவான் 21:18; யோவான் 21:19-ஐயும் பாருங்கள்). மரணத்திற்காக ஆயத்தமாக இருப்பது என்ன என்பதை நீங்கள் கற்றுக்கொண்டீர்களா? உங்கள் வாழ்க்கையின் ஏதோ ஒரு பரவசமான தருணத்தில் தேவனுக்கு நீங்கள் செய்யும் ஒரு அர்ப்பணிப்பைக் குறித்து கவனமாக இருங்கள். ஏனெனில் அதை நீங்கள் மீண்டும் திரும்பப் பெற வாய்ப்பு இருக்கிறது. உண்மையான அர்ப்பணிப்பு என்பது, “அவருடைய மரணத்தின் சாயலில் அவரோடு ஒன்றாக இணைந்திருப்பது” (ரோமர் 6:5). அதன்படி, இயேசுவுக்கு விருப்பமில்லாத எதுவும் உங்களுக்கும் விருப்பமாக இல்லாத அளவுக்கு அது இருக்க வேண்டும்.

நீங்கள் அர்ப்பணித்த பிறகு — அடுத்து என்ன? உங்கள் முழு வாழ்க்கையும், தேவனோடு இடையறாத ஐக்கியத்தையும் ஒன்றிப்பையும் காத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்ற ஆவலால் நிறைந்திருக்க வேண்டும்.

நீதிமொழிகள் 16-18; 2 கொரிந்தியர் 6

ஒஸ்வால்டின் ஞான வார்த்தைகள்

உண்மைத்தன்மை என்பது வெளித்தோற்றமும் உள்ளார்ந்த உண்மையும் முற்றிலும் ஒன்றாக இருப்பதுதான். மலைப்பிரசங்கத்தின் படிப்பினைகள், 1449 L