“தேவனைப் பற்றிய பல உண்மைகள் மனிதர்களால் காண முடியாததாக உள்ளது. அவர் முடிவில்லாத வல்லமையும், தெய்வத்துவமும் கொண்டவர். ஆனால் உலகம் உண்டான நாள் முதல் மக்களால் அவரை அவரது படைப்புகள் மூலம் எளிதில் புரிந்துகொள்ளும் விதத்திலேயே இருக்கிறார். அதனால் மக்கள் தாங்கள் செய்யும் தீய காரியங்களுக்கு சாக்குப்போக்கு சொல்லித் தப்பித்துக்கொள்ள இயலாது.”
மூடியதும் திறந்ததும் ஆன கண்கள் – ஏ. டபிள்யூ. டோசர்
உலகின் மதங்கள் எப்பொழுதும் கடவுளைப் பற்றிய பதில்களைத் தேட முயற்சி செய்து வருகின்றன. உதாரணமாக, பார்சி மதத்தினர் கடவுள் ஒளி என்று சொல்கிறார்கள். அதனால் அவர்கள் சூரியனையும் நெருப்பையும் ஒளியின் வடிவங்களையும் வணங்குகிறார்கள். மற்ற மதங்கள், கடவுள் என்பது மனசாட்சி என்று சொல்கின்றன, அல்லது நற்பண்புகளில் தான் கடவுளைக் காண முடியும் என்று கூறுகின்றன. சில மதங்களுக்கு, இந்தப் பிரபஞ்சத்தைத் தாங்கி நிற்கும் ஒரு கொள்கை தான் கடவுள் என்ற நம்பிக்கை ஆறுதலைத் தருகிறது. கடவுள் முழுவதுமாக நீதி மட்டுமே என்று போதிக்கும் மதங்களும் உண்டு. அவர்கள் பயத்துடனேயே வாழ்கிறார்கள். வேறு சிலரோ, கடவுள் முழுவதுமாக அன்பு மட்டுமே என்று சொல்கிறார்கள். அவர்கள் கர்வமாகி விடுகிறார்கள். தத்துவவாதிகள் போலவே, மதவாதிகளுக்கும் கருத்துகள், பார்வைகள், யோசனைகள், கோட்பாடுகள் இருக்கின்றன. ஆனால், இவற்றில் எதிலும் மனிதகுலம் திருப்தியைக் கண்டடையவில்லை. கிரேக்க புறமதத்தில் பல கடவுள்கள் இருந்தார்கள். அவர்கள் சூரியன் கிழக்கில் உதித்து, நெருப்புப் பிழம்பாய் மேற்கு நோக்கி நகர்வதைப் பார்த்து, அதை அப்போலோ என்று அழைத்தார்கள். கடலோரத்தில் காற்று சீறிக் கொண்டு வருவதைக் கேட்டு, காற்றுகளுக்கும் நட்சத்திரங்களுக்கும் தாயான ஈயோஸ் என்று பெயரிட்டார்கள். கடல் நீர் கொந்தளித்து நுரை தள்ளுவதைப் பார்த்து, நெப்டியூன் என்று அழைத்தார்கள். ஒவ்வொரு ஆண்டும் விளைநிலங்களுக்கு மேல் ஒரு தேவதை வந்து செல்வதாகக் கற்பனை செய்து, அதற்கு செரஸ் என்று பெயர் வைத்தார்கள். இப்படிப்பட்ட புறமதப் பார்வையில், கற்பனையான கடவுள்களுக்கும் தேவதைகளுக்கும் முடிவே இல்லை. ரோமர் 1-ஆம் அதிகாரத்தில், இத்தகைய தவறான சிந்தனைகளை உருவாக்கும் மனித நிலையைத் தேவன் விவரித்துள்ளார். மக்கள் தங்கள் பாவத்தால் ஈர்க்கப்பட்டு, உயிருள்ள, பேசும் தேவனின் வெளிப்பாட்டை விரும்பவில்லை. உண்மையான ஒரே தேவனைத் திட்டமிட்டு உதாசீனப்படுத்தி, அவரைத் தங்கள் வாழ்க்கையிலிருந்து வெளியேற்றினார்கள். அவருக்குப் பதிலாக, பறவைகள், விலங்குகள், ஊர்வன போன்ற தங்களுக்குத் தோன்றிய கடவுள்களைத் தாங்களே உருவாக்கிக் கொண்டார்கள்.
சிந்தனை:
மனிதகுலம் தேவனுடைய கண்ணுக்குத் தெரியாத குணங்களைக் காணத் தன் கண்களை மூடிக்கொண்டது. அதன் விளைவாக மனம் இருண்டு போனது. இதெல்லாம் தேவனுடைய கோபத்தை வருவித்தது. ஆனால், தேவன் கிறிஸ்து எனும் ஒளியையும் அனுப்பினார். அந்த ஒளியிடமும் ஜீவனிடமும் நாம் திரும்ப முடியும்.
ஜெபம்:
ஆண்டவரே, ஒளியாகிய உம்மை நோக்கி மக்கள் தங்கள் கண்களைத் திறக்க உதவி செய்யும்.
Join the Community Conversation
Please login to share your thoughts, comments, and replies.