“ஆனால் அம்மனிதன் இதைக் கேட்டபோது மிகவும் வருத்தமடைந்தான். அவன் பெரிய பணக்காரன், எல்லாப் பணத்தையும் தானே வைத்துக்கொள்ள விரும்பினான்.”
துக்கத்தாலே நீங்க எப்போதாவது பேச வார்த்தையே இல்லாம மௌனமாயிட்டீங்களா?
அந்தப் பணக்கார வாலிபன் இயேசுவின் வார்த்தைகளைக் கேட்டதும், அவருக்கு பதில் சொல்லத் தெரியாமல் துக்கத்தோடு போய்விட்டான். இயேசு என்ன சொன்னார், அதோட அர்த்தம் என்னன்னு அவனுக்கு எந்த சந்தேகமும் இல்லை. ஆனாலும், அதற்கு என்ன பதில் சொல்றதுன்னு தெரியாத ஒரு துக்கம் அவனுக்குள் வந்துச்சு.
நீங்க எப்போதாவது அந்த மாதிரி நிலைமையில் இருந்திருக்கீங்களா? தேவனுடைய வார்த்தை எப்போதாவது உங்ககிட்ட வந்து, உங்க வாழ்க்கையில ஒரு பகுதியைக் காட்டி, அதை அவரிடம் ஒப்படைக்கணும்னு கேட்டிருக்கா? ஒருவேளை அவர் உங்க தனிப்பட்ட குணங்கள், ஆசைகள், ஆர்வங்கள், இல்லாட்டி உங்க மனதுக்கும் இருதயத்துக்கும் சம்பந்தப்பட்ட உறவுகள் பத்தியும் காட்டியிருக்கலாம். அப்படியிருந்தா, நீங்களும் அடிக்கடி துக்கத்தோடு வாயடைத்துப் போயிருப்பீங்க. கர்த்தர் உங்க பின்னாடி வரமாட்டார். உங்களை வேண்டிக்கவும் மாட்டார். ஆனா, அவர் சுட்டிக்காட்டிய இடத்தில அவர் உங்களை சந்திக்கும் ஒவ்வொரு முறையும், “நீங்க சொல்றது நிஜமா இருந்தா, இதுதான் நிபந்தனை”ன்னு சொல்லி, அவருடைய வார்த்தைகளை மறுபடியும் சொல்லுவார்.
“உங்களிடம் இருக்கிற எல்லாவற்றையும் விற்றுவிடுங்கள்…” (லூக்கா 18:22). அதாவது, தேவனுக்கு முன்னாடி உடைமையா நினைக்கப்படக்கூடிய எல்லாத்தையும் நீங்க விலக்கிவிடுங்க. அவருக்கு முன்னாடி வெறும் உணர்வு கொண்ட ஒரு மனிதராக நின்றுவிட்டு, அப்புறம் அந்த உங்களையே தேவனுக்கு கொடுங்க. அங்கதான் நிஜமான போராட்டம் நடக்குது — தேவனுக்கு முன்னாடி உங்க சித்தத்தில்தான் அந்தப் போர். இயேசு என்ன விரும்புறார்னு நீங்க நினைக்கிற விஷயத்துக்கு, இயேசுவை விட அதிகமாக பற்றுக்கொண்டவரா இருக்கீங்களா? அப்படியிருந்தா, உங்களுக்குள் துக்கத்தை உண்டாக்கக்கூடிய அவருடைய கடுமையான, வளைந்துகொடுக்காத வார்த்தைகளில் ஒன்றை நீங்க கேட்க நேரிடலாம். இயேசு சொல்றது கஷ்டம்தான் — அவருடைய சுபாவம் உள்ளவங்க கேட்கும்போதுதான் அது சுலபமா இருக்கும். இயேசு கிறிஸ்துவின் கடினமான வார்த்தைகளை எதுவும் மென்மையாக்கிடாதீங்க. ஜாக்கிரதை.
நான் என்னுடைய வறுமையிலேயே ரொம்ப “பணக்காரனா” இருக்கலாம். இல்லைனா, நான் ஒரு பொருட்டே இல்லைங்கிற உணர்விலேயே மூழ்கிப்போய், இயேசுவுக்கு ஒரு சீடனா இருக்கவே முடியாம போயிடலாம். இல்லாட்டி, நான் ஒரு பெரிய ஆள்னு நினைக்கிற உணர்விலேயே ரொம்ப “பணக்காரனா” இருந்து, இயேசுவுக்கு ஒரு சீடனா இருக்காம போயிடலாம். என்னுடைய எதுவுமில்லாத நிலையும் வறுமையும் பத்தின உணர்வில்கூட நான் ஒன்றுமில்லாதவனாகவும் ஏழையாகவும் இருக்க சம்மதிக்கிறேனா? இல்லேன்னா, அதனாலதான் எனக்கு மனத்தளர்ச்சி வருது. மனத்தளர்ச்சிங்கிறது மாயை நீங்கின சுய அன்புதான். இந்த சுய அன்பு, இயேசுவுக்காக நான் காட்டுற பக்தி மேல இருக்கிற அன்பா கூட இருக்கலாம் — இயேசுவின் மேலேயே இருக்கிற அன்பு இல்ல.
சங்கீதம் 100-102; 1 கொரிந்தியர் 1
ஞானம் – ஆஸ்வால்ட்
பைபிள் என்பது பல உண்மைகளின் தொகுப்பு. அதோட உண்மைத்தன்மை சோதிக்கப்படணும். கொஞ்ச நாளுக்கு வாழ்க்கை நல்லபடியா போயிட்டிருக்கலாம். திடீர்னு ஒரு இழப்பு, இல்லாட்டி ஒரு பெரிய நெருக்கடி, ஒருதலைக் காதல், இல்லாட்டி ஒரு புது காதல், ஒரு பேரழிவு, தொழிலில் ஒரு பெரிய வீழ்ச்சி, இல்லாட்டி அதிர்ச்சியான ஒரு பாவம்னு வந்தா, நாம மறுபடியும் நம்ம பைபிளைத் திறப்போம். அப்போ தேவனுடைய வார்த்தை நேரடியா நம்ம இதயத்துக்குள்ள வரும். நாம சொல்லுவோம், “அடடா, இதை நான் இதுவரை இங்க பார்க்கவே இல்லையே!” “அவருடைய கையின் நிழல்”, 1223 L
Join the Community Conversation
Please login to share your thoughts, comments, and replies.