தேவனுடைய ஆவியானவரின் சத்தம் ஒரு கோடைத் தென்றல் போல ரொம்ப மென்மையானது. நீங்க தேவனோடு முழுமையான ஐக்கியத்திலும் ஒன்றிப்பிலும் வாழலைன்னா, அந்தச் சத்தத்தை உங்களால கேட்கவே முடியாது. பரிசுத்த ஆவியானவர் கொடுக்கிற எச்சரிக்கையும் தடுக்கிற உணர்வும் ரொம்ப ஆச்சரியமா, மென்மையான முறையில தான் நமக்குக் கிடைக்கும். அவருடைய சத்தத்தை உணர்ற அளவுக்கு நீங்க கூர்மையா இல்லன்னா, அதை நீங்க அணைச்சிடுவீங்க. அப்போ உங்களுடைய ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை பாதிக்கப்படும். இந்தத் தடுக்கிற உணர்வு எப்போதும் ஒரு “மென்மையான அமைதியான சத்தமாக” (1 இராஜாக்கள் 19:12) தான் வரும். அது ரொம்ப மெல்லியதா இருக்கிறதால, தேவனுடைய பரிசுத்தவானைத் தவிர வேற யாரும் அதை கவனிக்க மாட்டாங்க.

உங்களுடைய தனிப்பட்ட சாட்சியை பகிரும்போது, “ஒரு காலத்துல, பல வருடங்களுக்கு முன்னாடி, நான் இரட்சிக்கப்பட்டேன்”னு சொல்லிக்கிட்டே திரும்பித் திரும்பி பழையதையே பார்க்க வேண்டிய நிலை வந்தா, எச்சரிக்கையா இருங்க. நீங்க “கலப்பையின் மேல் கை வைத்துட்டு” வெளிச்சத்தில் நடந்துட்டிருந்தா, “பின்னோக்கிப் பார்ப்பது” என்பதே இருக்கக் கூடாது. கடந்த காலம், தேவனோடு இருக்கிற இப்போதைய அற்புதமான ஐக்கியத்திலும் ஒன்றிப்பிலும் கலந்துடும் (லூக்கா 9:62; 1 யோவான் 1:6-7-ஐயும் பாருங்க). நீங்க வெளிச்சத்தில இருந்து வெளியே போயிட்டா, உணர்ச்சி வசப்படுற கிறிஸ்தவனாக மாறிடுவீங்க. அப்போ பழைய நினைவுகளை வச்சே வாழ வேண்டியிருக்கும். உங்களுடைய சாட்சியும் ஒரு கடினமான, உலோகச் சத்தம் மாதிரி ஆகிடும். நீங்க இப்போ “வெளிச்சத்தில் நடக்க” மறுக்கிறதைக் மறைக்க, முன்னாடி “வெளிச்சத்தில் நடந்த” அனுபவங்களைத் திரும்பத் திரும்ப நினைச்சுப் பார்க்க முயற்சி செய்யாதீங்க (1 யோவான் 1:7). பரிசுத்த ஆவியானவர் உங்களுக்கு அந்தத் தடுக்கிற உணர்வைக் கொடுக்கிறப்போதே, உடனே நின்று நிறுத்துங்க. விஷயத்தைச் சரி பண்ணுங்க. இல்லன்னா, உங்களுக்கே தெரியாம அவரைத் தடுக்கவும் துக்கப்படுத்தவும் தொடர்ந்து போய்க்கிட்டே இருப்பீங்க.

தேவன் உங்களை ஒரு நெருக்கடிக்குள்ள கொண்டு வர்றார் என்று வைத்துக்கொள்வோம். நீங்க அதை கிட்டத்தட்ட தாங்கிடுறீங்க. ஆனா முழுசா இல்லை. அவர் அந்த நெருக்கடியை மறுபடியும் ஏற்பாடு பண்ணுவார். இந்த முறை அதன் தீவிரம் கொஞ்சம் குறைவா இருக்கும். கீழ்ப்படியாம போனதால, உங்களுக்கு பகுத்தறிதலும் குறைவா இருக்கும். அதே சமயம், அவமானமும் அதிகமா இருக்கும். நீங்க தொடர்ந்து அவருடைய ஆவியானவரைத் துக்கப்படுத்திக்கிட்டே இருந்தா, ஒரு கட்டத்துல அந்த நெருக்கடியை மறுபடியும் அனுபவிக்க முடியாத நிலை வந்துடும். ஏன்னா, நீங்க அவரை முழுசா அணைச்சுட்டிருப்பீங்க. ஆனா நீங்க அந்த நெருக்கடியைக் கடந்து போயிடுவீங்கன்னா, உங்களுடைய வாழ்க்கை தேவனைத் துதிக்கிற ஒரு பாடலாக மாறும். தேவனை வேதனைப்படுத்திக் கொண்டே இருக்கிற எந்த விஷயத்தோடும் ஒட்டிக்காதீங்க. அதிலிருந்து நீங்க விடுதலை அடையணும்னா, அது எதுவாக இருந்தாலும், அதைத் தேவன் காயப்படுத்த அனுமதிக்கணும்.

சங்கீதம் 87-88; ரோமர் 13

ஆஸ்வால்டிடமிருந்து ஞானம்

தேவனைப் பற்றிய ஒரு அறிவுப்பூர்வமான கருத்து, மோசமான கேடான குணமுள்ள ஒருத்தர்கிட்ட கூட இருக்கலாம். ஆனா தேவனைப் பற்றிய அறிவும் தரிசனமும் முழுக்க முழுக்க ஒரு தூய இருதயத்தையே சார்ந்திருக்கிறது. ஒரு மனிதருடைய குணமே, அவருக்கு தேவன் எப்படி வெளிப்படணும்னு தீர்மானிக்கிறது. இருதயத்தில் சுத்தமுள்ளவர்கள் தேவனைப் பார்ப்பார்கள். வேதாகம நெறிமுறைகள், 125 R