අපිට බයක් දැනෙනකොට කරන්න පුළුවන් අඩුම දේ තමයි දෙවියන්වහන්සේට යාච්ඤා කරන එක. හැබැයි තමන්ගේ නාමය දරන අය තමන් කෙරෙහි ඇතුළාන්ත විශ්වාසයක් තියාගනියි කියලා බලාපොරොත්තු වෙන්න අපේ ස්වාමීන්වහන්සේට අයිතියක් තියෙනවා. දෙවියන්වහන්සේ තමන්ගේ දරුවන්ගෙන් බලාපොරොත්තු වෙන්නේ, ඕනෑම අර්බුදයකදී වුණත් ඔවුන් තමන් කෙරෙහි කොච්චරම විශ්වාසවන්තද කියලා. ඒත් අපේ විශ්වාසය දෙවියන්වහන්සේ කෙරෙහි තියෙන්නේ එක සීමාවක් දක්වාම විතරයි. ඊට පස්සේ අපි දෙවියන්වහන්සේවවත් අඳුනන්නේ නැති මිනිස්සු වගේ, කලබලෙන්, බය වෙලා කරන ඒ මූලික යාච්ඤාවලට ආයෙත් හැරෙනවා. අපිට මොනවා කරන්නද කියලා හිතාගන්න බැරි වෙන තැනටම එනවා. ඒකෙන් පේන්නේ උන්වහන්සේ කෙරෙහිවත්, ලෝකය පාලනය කරන උන්වහන්සේගේ සම්පූර්ණ අධිපත්‍යය කෙරෙහිවත් අපිට පොඩිම හරි විශ්වාසයක් නැති බවයි. අපිට හිතෙන්නේ උන්වහන්සේ නිදි වගේ කියලා. ඉස්සරහට පේන්නේ මුහුදේ බිඳෙමින් එන යෝධ රළ විතරයි.

“…අඩු ඇදහිල්ලක් තියෙන අයෙනි!” කියන වචනෙන් ගෝලයන්ගේ හිතට කොයිතරම් තද වේදනාවක් දැනෙන්න ඇත්ද. “අපි ආයෙත් වැරදුවා!” කියලා ඔවුන් තමන්ටම හිතුණා වෙන්න ඕනේ නේද? අපි මුහුණ දෙන්න හිටිය දේ මැදවත් උන්වහන්සේ කෙරෙහි සම්පූර්ණ විශ්වාසයෙන් ඉඳලා, යේසුස්වහන්සේගේ හදවතට සම්පූර්ණ හා මහත් ප්‍රීතියක් ගෙනදෙන්න අපිට තිබුණා කියලා එකපාරටම තේරෙනකොට, අපේ හිතටත් ඒ වගේම තියුණු වේදනාවක් දැනේවි.

අපේ ජීවිතවල කිසිම කුණාටුවක් හෝ අර්බුදයක් නැති වෙලාවල් තියෙනවා. එහෙම වෙලාවට අපිට මනුෂ්‍යයෙක් විදිහට කරන්න පුළුවන් හැමදේම අපි කරනවා. හැබැයි අර්බුදයක් එනකොට තමයි අපි ඇත්තටම රඳා පවතින්නේ කවුරු මතද කියලා එකපාරටම එළිවෙන්නේ. අපි දෙවියන්වහන්සේට නමස්කාර කරන්නත්, උන්වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාසය තබන්නත් ඉගෙනගෙන තියෙනවා නම්, ඒ අර්බුදය අපිව බිඳෙන තැනකටම ගෙනාවත්, උන්වහන්සේ කෙරෙහි තියෙන අපේ විශ්වාසය නම් බිඳෙන්නේ නැති බව පෙන්වයි.

අපි ශුද්ධීකරණය ගැන සෑහෙන්න කතා කරලා තියෙනවා. හැබැයි ඒකෙන් අපේ ජීවිතවලට ලැබෙන ප්‍රතිඵලය මොකක්ද? ඒක අපේ ජීවිතවල පෙනෙන්නේ දෙවියන්වහන්සේ තුළ සමාදානයෙන් විවේක ගන්න එකක් විදිහටයි. ඒ කියන්නේ උන්වහන්සේ එක්ක සම්පූර්ණ එකමුතුවක්. මේ එකමුතුව නිසා අපි උන්වහන්සේ ඉදිරියෙහි නිදොස් අය වෙනවා විතරක් නෙමෙයි, උන්වහන්සේට ගැඹුරු ප්‍රීතියක්ද ගෙනදෙනවා.

ගීතාවලිය 84-86; රෝම 12

ඔස්වල්ඩ්ගෙන් ප්‍රඥාව

දෙවියන්වහන්සේ අපේ යාළුවන් තෝරන විදිහටම අපිත් හැමවෙලේම අපේ පොත් තෝරගන්න ඕනේ. ඒ කියන්නේ අපිට ටිකක් උඩින් තියෙන, ඒත් අපි ළඟා වෙන්න උත්සාහ කරන්න ඕනේ වගේ පොත්. එතකොට තමයි ඒවගේ ගමනට අපේ උපරිමය දාලා ළඟා වෙන්න අපිට සිද්ධ වෙන්නේ. Shade of His Hand, 1216 L