நம்மீது நம்பிக்கை வைக்கும் தேவனுடைய தைரியத்தை என்னவென்று சொல்வது! “என்னைத் தேர்ந்தெடுத்தது ஆண்டவரின் ஞானமின்மை, ஏன்னா என்கிட்ட நல்லதே எதுவும் இல்லை, எனக்கு எந்த மதிப்பும் இல்லை” என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்களா? அதற்காகத்தான் அவர் உங்களைத் தேர்ந்தெடுத்தார். உங்களுக்குள்ளே பெரிய மதிப்பு இருப்பதாக நீங்கள் நினைக்கும் வரை, அவர் உங்களைத் தேர்ந்தெடுக்க முடியாது. ஏன்னா அப்போ உங்களுடைய சொந்த நோக்கங்களைத்தான் நீங்கள் முன்னிறுத்துவீர்கள். ஆனால், உங்களுடைய சுயசார்பின் முடிவுவரை அவர் உங்களை நடத்திச் செல்ல அனுமதித்தால், அவர் உங்களை அவரோடு கூட “எருசலேமுக்கு” செல்லத் தேர்ந்தெடுப்பார் (லூக்கா 18:31). அதாவது, அவர் உங்களிடம் பேசிக்கூட சொல்லாத அவருடைய நோக்கங்கள் நிறைவேறும்.

ஒரு நபரிடம் இயற்கையான திறமை இருந்தால், அவன் நல்ல கிறிஸ்தவனாகிவிடுவான் என்று நாம் அடிக்கடி சொல்கிறோம். அது நம்மிடம் என்ன இருக்கிறது என்பதைக் குறித்து அல்ல; நம்முடைய வறுமையைக் குறித்தது. நாம் எதை கொண்டு வருகிறோம் என்பது அல்ல, தேவன் நமக்குள்ளே எதை வைக்கிறார் என்பதுதான் முக்கியம். இயல்பான நல்ல குணங்கள், குணநலன் பலம், அறிவு, அனுபவம்— இவை எல்லாம் இந்த விஷயத்தில் பயனில்லை. உண்மையில் மதிப்புள்ள ஒன்று, தேவனுடைய வலியுறுத்தும் நோக்கத்துக்குள் கொண்டு வரப்பட்டு, அவருடைய நண்பர்களாக மாற்றப்படுவதுதான் (1 கொரிந்தியர் 1:26-31). தங்களுடைய வறுமையை அறிந்தவர்களிடமே தேவனுடைய நட்பு இருக்கிறது. தாங்கள் தேவனுக்குப் பயன்படுவதாக நினைப்பவர்களோடு அவர் எதையும் செய்ய முடியாது. கிறிஸ்தவர்களாகிய நாம் நம்முடைய சொந்த நோக்கத்துக்காக இங்கே இல்லை. நாம் தேவனுடைய நோக்கத்துக்காகவே இங்கே இருக்கிறோம். அந்த இரண்டும் ஒன்றல்ல. தேவனுடைய வலியுறுத்தும் நோக்கம் என்னவென்று நமக்குத் தெரியாது. ஆனாலும், எது நடந்தாலும், அவரோடு உள்ள நம்முடைய உறவை நாம் காப்பாற்றிக்கொள்ள வேண்டும். தேவனோடு உள்ள நம்முடைய உறவை சேதப்படுத்த எதையும் நாம் ஒருபோதும் அனுமதிக்கக் கூடாது. ஏதாவது அதை கெடுத்துவிட்டால், அதை மீண்டும் சரி செய்ய நேரம் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையில் மிக முக்கியமானது நாம் செய்கிற வேலை அல்ல; நாம் காப்பாற்றிக்கொள்ளும் உறவும், அந்த உறவால் உருவாகும் சுற்றுப்புறத் தாக்கமும், குணங்களுமே. இதைத்தான் கவனிக்கும்படி தேவன் நம்மிடம் எதிர்பார்க்கிறார். அதுவே தொடர்ந்து தாக்குதலுக்குள்ளாகிறது.

சங்கீதம் 66-67; ரோமர் 7

ஆஸ்வால்டின் ஞானம்

நான் எனக்கே உரிமையுடையவன் என்ற என் கோரிக்கையை இயேசு கிறிஸ்து எப்போதும் ஏற்கவே மாட்டார். நம்முடைய ஆண்டவரின் சீஷத்துவப் போதனையில் மிக முக்கியமான அம்சம் ஒன்றே ஒன்று: முழுமையாக விடுவித்தல், எந்த கணக்குப்பார்ப்பும் இல்லாமை, சுயநலத்தின் சின்னம்கூட இல்லாமை.
உண்மையான சீஷர்கள் – ஆஸ்வால்ட் சேம்பர்ஸ்