இயேசு, “மறைவிடத்தில் இருக்கிற உங்களுடைய பிதாவைப்பற்றி கனவு காணுங்கள்” என்று சொல்லவில்லை. மாறாக, “…மறைவிடத்தில் இருக்கிற உங்களுடைய பிதாவிடம் ஜெபம் பண்ணுங்கள்…” என்றுதான் சொன்னார். ஜெபம் என்பது நம்முடைய விருப்பத்தைப் பயன்படுத்த வேண்டிய ஒரு முயற்சிதான். நாம நம்முடைய மறைவிடத்துக்குள் போய், கதவை மூடின பிறகு, ஜெபம் செய்யுறதுதான் ரொம்ப கஷ்டமான விஷயமா இருக்கும். நம்ம மனசை ஒழுங்கா வேலை செய்ய வைக்க முடியாதது போல தோணும். முதல்ல எதிர்த்துப் போராட வேண்டியது அலைபாயும் எண்ணங்கள்தான். தனிப்பட்ட ஜெபத்தில் இருக்கும் பெரிய போராட்டமே, இந்த வீணானதும் அலைபாயும் எண்ணங்களையும் ஜெயிக்கிறதுதான். நாம மனசை கட்டுப்படுத்தவும், திட்டமிட்டு முழு கவனத்தோடு ஜெபிக்கவும் பழகிக்கணும்.

ஜெபத்துக்காக தனியா தேர்ந்தெடுத்த ஒரு இடம் நமக்கு இருக்கணும். ஆனா அங்க போன உடனே, இந்த அலைபாயும் எண்ணங்களின் தொல்லை ஆரம்பிச்சிடும். “இதை செய்யணும், இன்னைக்கு அதையும் செய்யணும்”ன்னு நமக்குள்ளே யோசிக்க ஆரம்பிச்சிடுவோம். இயேசு, “உன்னுடைய கதவை மூடு”ன்னு சொல்கிறார். தேவனுக்கு முன்பாக மறைவான அமைதியில் இருப்பது என்றால், நம்முடைய உணர்ச்சிகளுக்குக் கதவை மூடிட்டு, அவரை நினைவில் வைத்திருக்கிறதுதான். தேவன் மறைவிடத்தில் இருக்கிறார். அவர் நம்மை “மறைவிடத்தில்” இருந்து பார்க்கிறார். மற்றவர்கள் நம்மைப் பார்ப்பது போலவும், நம்மையே நாம பார்ப்பது போலவும் அவர் நம்மைப் பார்ப்பதில்லை. நாம உண்மையிலேயே “மறைவிடத்தில்” வாழத் தொடங்கும்போது, தேவனைச் சந்தேகிக்கவே முடியாது. வேறு யாரையும் விட, எதையும் விட அவர்மேலே நமக்கு அதிக நிச்சயம் வரும். “மறைவிடத்துக்குள்” போங்க. அப்போ, உங்களுடைய அன்றாட சூழ்நிலைகளின் நடுவிலேயே தேவன் எப்போதும் இருந்தார் என்பதை நீங்க கண்டுபிடிப்பீங்க. எல்லா விஷயத்தையும் தேவனிடம் பேசும் பழக்கத்தை வளர்த்துக்கோங்க. ஒவ்வொரு புதிய நாளின் முதல் விழிப்பு நேரத்திலேயே உங்களுடைய வாழ்க்கையின் கதவை முழுமையாகத் திறந்து தேவனை உள்ளே அனுமதிக்க கற்றுக்கொள்ளவில்லைன்னா, அந்த நாள் முழுக்க நீங்க தவறான நிலையில் வேலை பார்த்துக்கிட்டே இருப்பீங்க. ஆனால் உங்களுடைய வாழ்க்கையின் கதவை முழுமையாகத் திறந்து, “மறைவிடத்தில் இருக்கிற உங்களுடைய பிதாவிடம் ஜெபம் பண்ணினால்”, உங்களுடைய வெளிப்படையான வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு காரியத்திலும் தேவனுடைய பிரசன்னத்தின் நிலையான முத்திரை பதியப்படும்.

சங்கீதம் 113-115; 1 கொரிந்தியர் 6

ஆஸ்வால்டிடமிருந்து ஞானம்

நாகரிகம், கடந்துபோகும் இந்தத் தருணமே நிரந்தரமானது என்று சொல்லும் கொள்கைகளின் அடிப்படையில்தான் இயங்குகிறது. நிரந்தரமானவர் தேவன் மட்டும்தான். அவருக்குப் பதிலா வேற எதையாவது நிரந்தரமானது என்று நான் நினைத்தால், நான் நாத்திக மனப்பான்மையோட மாறிடுவேன். நான் தேவன் மீதுதான் என் வாழ்க்கையைக் கட்டியெழுப்பணும் (யோவான் 14:6). மிக உயர்ந்த நன்மை—உம்முடைய பெரிய மீட்பு, 565 L